Niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook in Europa zijn waanzinnige patenten niet van de lucht. Zo verkreeg een zekere Pedrick Arthur Paul een patent op een eenvoudige torenconstructie met een restaurant in top, zoals er bij mijn weten al vele tientallen bestaan (onder andere de Euromast). Het bijzondere hieraan is kennelijk - behalve een technisch niet werkzaam systeem om de lift naar boven te transporteren - het kunnen aanleggen van luchtschepen. Met een voldoende aantal van deze torens en luchtschepen zou het op deze wijze mogelijk zijn om van toren tot toren te vliegen en elk contact met de grond en het gewone volk te vermijden... Tja...
Het kan echter nog gekker, kijk maar naar patent 6,022,219 van het Amerikaanse Patentburo. Hierin wordt een 'methode' beschreven om met behulp van de billen van een klein kind(!) een - naar zich laat aanzien toch redelijk abstract - schilderij te maken. Dit en meer (zoals bijvoorbeeld een parapluutje voor je bierflesje) vind je in het Patentmuseum.
Op zichzelf is het natuurlijk te begrijpen dat iemand voor een werkelijke uitvinding een redelijke bescherming kan verkrijgen, zodat hij/zij ook de vruchten ervan kan plukken. In het geval van software-patenten echter werkt het juist averechts en is iemand die werkelijk iets unieks bedenkt in feite vogelvrij, want er zijn altijd wel een aantal regels code te vinden die zogenaamd door een patent worden beschermd. Software bestaat immers uit een - soms groot - aantal logische stappen. Bovendien is de praktijk in elk geval in de VS zo geworden dat de meest onzinnige zaken onder een patent blijken te kunnen vallen.
Het burgerverzet binnen de Europese Unie tegen de software-patenten heeft gelukkig geresulteerd in het afblazen van deze heilloze onderneming. Hetgeen overigens niet wil zeggen dat de al onwettig toegekende patenten zijn teruggedraaid. Bovendien bestaat de indruk dat het Europees Patentburo gewoon doorgaat met het verlenen van patenten. Men moet daar per slot van rekening ook leven en hoe meer patenten hoe meer geld.
'Onder invloed van het octrooisysteem en lobbyisten uit de zakenwereld, staat de Europese Unie op het punt een gigantische vergissing te maken: om een wet aan te nemen die softwareoctrooien zou legaliseren. Als dat gebeurt, dan zult u daarvoor moeten bloeden...'
'De software-industrie in Europa zal ten prooi vallen aan afpersers zonder scrupules. Een kartel van grote bedrijven zal kleinere concurrenten platwalsen. Als gevolg daarvan zullen we met zijn allen meer geld betalen voor minder goede en minder veilige software. U persoonlijk, uw huishouden, uw bedrijf, uw regering, iedereen.'
Zo luidt de aanhef van de speciale website Nosoftwarepatents.com. En daar is in mijn ogen niets van overdreven - het blijft daarom onbegrijpelijk hoe een aantal Europese en nationale ministers - zelfs tegen de wil van het Europarlement en de meerderheid van de nationale parlementen in - koppig blijft ijveren voor deze desastreuze wetgeving.
'Een halve waarheid is een hele leugen' is een al oud en waar gezegde, met als de modernere variant 'Er bestaat niet zoiets als een beetje zwangerschap'. Toch zijn dit precies het soort woordspelletjes waaraan veel voorstanders zich schuldig maken. Zo beweert staatssecretaris Karien van Gennip bijvoorbeeld steeds weer dat ook zij tegen 'triviale patenten' is.
Tegelijk echter is ze, samen met minister Brinkhorst, wel een groot voorstandster het toestaan van software-patenten, al weet zij - mede omdat zij gewerkt heeft in 'Silicon Valley', het hart van de Amerikaanse software-industrie - dat die twee zaken onverbrekelijk aan elkaar zijn gekoppeld. Waarbij je bepaald geen negen maanden op de kwalijke resultaten hoeft te wachten...
De gevaren van software-patenten laten zich ruwweg splitsen in twee ketens van consequenties. Aan de technische kant zal het de ontwikkeling en toepassing van nieuwe, goede en innovatieve software door kleinere bedrijven sterk belemmeren, zo niet onmogelijk maken. Tegen de juridische stoomwals van de grote bedrijven in de sector hebben zij immers geen verweeer.
Bij een beschuldiging van patentovertreding zijn niet alleen de kosten van gespecialiseerde bijstand nauwelijks op te brengen, maar hangende een besluit kan de betreffende software niet worden toegepast en wordt er dus ook geen geld aan verdiend. De praktijk leert dan ook dat software-patenten op grote schaal worden ingezet om concurrenten buiten spel te zetten.
Daarnaast zien we in de Verenigde Staten het verschijnsel om zich heen grijpen dat (veelal kleine) bedrijven specifiek worden opgericht om op agressieve wijze eerder toegekende patenten - en daar zitten echt de meest waanzinnige onder - te exploiteren. Dit zou je zonder meer het 'business model' van de maffia kunnen noemen of anders legitiem roofridderschap.... 'betalen of anders!!!'.
De negatieve gevolgen liggen niet alleen maar op financiëel gebied - hoewel die zeker voor midden- en kleinbedrijf en voor ons allemaal zeer ontredderend kunnen zijn - maar ook maatschappelijk. Want het ergste is misschien nog wel dat er door deze wetgeving zo gemakkelijk een sfeer van bedreiging en chantage ontstaat die juist de meest creatieve en ondernemende mensen dreigt te treffen...
Er is momenteel een hevige strijd gaande tussen de zeer kritische rapporteur voor het Europarlement, Michel Rocard, en de Euroministers. Een goede reden om juist nu de nodige activiteiten te ontplooien - om bij vertegenwoordigers van uw politieke partij, Tweede en Eerste Kamerleden, ministers en - last but not least - Europarlemtariërs en Europese ministers te laten weten waar uw stem en steun ligt.
Te laten weten dat de toekomst van Nederland en Europa niet behoort te liggen in holle frasen, maar in een duidelijke en eerlijke stellingname voor wetgeving die de belangen van de gehele gemeenschap op het oog heeft en niet slechts die van enkele grote multinationals. Eigenlijk is deze hele zaak een toetssteen of eindelijk de zozeer met de mond beleden democratie ook daadwerkelijk toegepast gaat worden.
Software-patenten in Europe
Wikipedia on software patents
Patent Absurdity (The Guardian)
European Software Patents: Assorted Examples
In accordance with a first aspect of the present invention, there is provided a transportation facilitation device including a circular rim, a bearing in which a hollow 5 cylindrical member is rotatable about a rod situated within the hollow cylindrical member, and a series of connecting members connecting the circular rim with the hollow cylindrical member to maintain the circular rim and the hollow cylindrical member in substantially fixed relation, wherein the rod is positioned on an axis perpendicular to the plane of the circular rim, and substantiaIly central of the circular rim.
Wat hier zo lekker cryptisch wordt beschreven als een 'circular transportation facilitation device' is niets anders dan een rechtsgeldig patent op het wiel, zoals dat in 2001 in Australië werd verleend. De pdf-file omvat de volstrekt lachwekkende omschrijving zoals die door een advocaat werd ingediend om aan te tonen tot wat voor idiote toestanden de nieuwe patent-wetgeving in Australië kan leiden. Hiermee kan namelijk een verkort patent met een geldigheidsduur van 8 jaar worden vertrekt (normaal 20 jaar), maar waarbij geen verder onderzoek wordt gedaan.
Patent 4807108 stamt al uit 1989 en omschrijft 'A method for managing a process of realizing a product comprising the steps of defining activities and information flow among interconnected ones of the activities, and controlling the process by monitoring each of the defined activities and deriving solutions in response to operation of the activities for dynamically reconfiguring the activities in accordance with user entered and time-varient criteria by selectively modifying the monitored activities to maintain continuous optimal design and manufacture of the product.'
Wat staat hier anders dan dat een productieproces in stappen wordt uitgevoerd en elke volgende stap aangepast kan worden op basis van de uitkomst van de voorafgaande stappen... In dit geval zag het Amerikaanse Patentburo ook het licht en verklaarde in 1995 het patent bij een herziening ongelding op basis van 'prior art'. Deze methodiek bleek dus niet opzienbarend nieuw, zoals mijn kleine neefje ook al dacht. Maar is het niet treurig dat aan dit soort kolder zowel veel tijd als goed geld wordt verspilt? En het kan allemaal nog gekker.
Zo heeft de firma Amazon - ja die van het OneClick patent (waarmee een online klant door op een knop te drukken een artikel kan bestellen) er ook weer een patent bij. Ditmaal op hun geliefkoosde gebied, 'data-mining & business decisions'. In het kort komt het erop neer dat uit de aankopen van een klant een profiel wordt samengesteld, met de nadruk op het geslacht, en dat daarop dan de verpakking wordt afgestemd. Is het bijvoorbeeld een pop dan zal die dus wel voor een meisje bestemd zijn en kan daarvoor rose pakpapier worden gebruikt...
Waar dit 'patent' in essentie op neer komt is een vorm van deductie, een volstrekt algemene logische afleiding die bekend staat als 'als... dan...'. Niet alleen een constructie die in elke programmeertaal wordt toegepast, maar die natuurlijk ook in het dagelijkse leven voortdurend een essentiële rol speelt. Je hoeft bepaald geen grote fantasie te bezitten om in te zien dat we ons hiermee al behoorlijk op een hellend vlak bevinden. Vooral omdat de patentwetgeving in de VS en nu in Europa geen expliciete grenzen stelt, maar een open-eind karakter heeft.
Wie nu nog niet overtuigd is van de waanzin van software-patenten moet eens een kijkje nemen op de database van het Amerikaanse Patent Office (www.uspto.gov/patft/index.html). Daar werd op 29 juli 2004 bijvoorbeeld een patent toegekend voor 'Organizing and displaying photographs based on time'. Inderdaad het staat er echt!!! Beschreven wordt hoe lastig het wel is wanneer je - bijvoorbeeld als bezitter van een digitale camera - in een al maar groeiend aantal foto's moet zoeken. Die zou je dan kunnen rangschikken overeenkomstig het tijdstip waarop ze werden gemaakt.
Deze kolderieke patentaanvraag werd ruim een jaar geleden weliswaar ingediend door vier Chinezen uit Beijing, maar een paar regels verder wordt als gevolmachtigde de Microsoft Corporation genoemd. Had de heer Gates niet aangekondigd dat Microsoft meer werk zou gaan maken van patenten? Zelfs de meest gebruikelijke dagelijkse handelingen gaan met succes door de dolgedraaide patentmolen, en zo is er een patentaanvraag om door middel van een schakelaar een lamp aan en uit te kunnen schakelen en werd in Australië een patent op het wiel verleend.
Voordat we hierover wat lacherig gaan doen loont het om eerst eens te kijken naar een belangrijke consequentie van de volstrekt onverantwoordelijke praktijken van zowel de Amerikaanse als Europese patentburo's (want dat zoiets als Amazon's OneClick hier niet zou kunnen wordt op http://swpat.ffii.org/... volledig weerlegt). Er onstaan namelijk in toenemende mate bedrijven met eenzelfde business-model als de maffia, die door eerst een aantal patenten te verwerven in dit geval 'bescherming' tegen juridische vervolging verschaffen...
Zonder zelf ook maar iets uit te vinden en met slechts een in het juridisch jargon onderlegde staf is het eenvoudig om duizenden brieven te versturen naar kleine of grotere bedrijven en te dreigen met een rechtszaak wanneer niet wordt ingegaan op de voorgestelde licentiemethode. Afhankelijk van de schaal waarop geopereerd wordt kunnen zo miljoenen dollars worden binnengehaald, die het vervolgens eenvoudig maken om de werkelijk grote vissen met gespecialiseerde advocatenkantoren te lijf te gaan. Het is duidelijk dat hierdoor een volsterkt verpest bedrijfsklimaat ontstaat.
De hele kwestie van de software-patenten in Europa heeft zich inmiddels ook ontwikkeld tot een lakmoestest voor het democratisch gehalte van de Europese besluitvorming en heeft als zodanig overduidelijk gefaald. Ondanks een breed verzet van het gekozen Europarlement werd door de EU-Commissie de betreffende richtlijn er op bepaald schandelijke wijze doorgedrukt. En hoewel enkele machtige belangengroepen hiermee een (in elk geval voorlopige) overwinning hebben behaald, zijn we als burgers met z'n allen de verliezers, in meer dan één opzicht...
Bedenk dat het toestaan van deze software-patenten - en in het kielzog daarvan onherroepelijk ook dat op alleen maar ideeën - het zo belangrijke publieke domein voor wat betreft digitale innovaties en 'open source' nagenoeg onmogelijk maakt. Dit zal hiermee tot een speelbal worden van globale corporatieve belangen, met daarnaast natuurlijk van de steeds machtiger patentburo's en grote advocatenkantoren. Met als resultaat een volstrekt nutteloos rondpompen van schijnkapitaal waarvan de werkelijke bron, innovatie en creativiteit, inmiddels al lang is verstikt en opgedroogd...
Henk de Boer
Waarom geen software-patenten
Softwarepatent Nieuws
Hoe het patentsysteem zich ontwikkelde
De Vereniging Open Source Nederland heeft in een duidelijk artikel geschreven over de te verwachten problemen wanneer patenten op software toegestaan gaan worden. En wie overtuigende voorbeelden zoekt en over een sterke maag beschikt kan in de European Software Patent Horror Gallery verder griezelen.
Ik ben laaiend... door het schandelijke gedrag van de Europese Ministerraad die een democratisch besluit van september 2003 door het Europees Parlement niet alleen helemaal wil terugdraaien, maar het zelfs nog wenst aan te scherpen. Het betreft een buitengewoon omstreden richtlijn die beoogt om de mogelijkheid tot patenten vrijwel ongelimiteerd uit te breiden. Dit betreft dus met name software, en daarvan zelfs betrekkelijk kleine onderdelen.
Nog veel zotter is dat wordt beoogd om in navolging van de US zelfs ideeën patenteerbaar te maken. Het idee bijvoorbeeld om bij aankoop op het internet dit per creditkaart te kunnen betalen. In de praktijk betekent deze waanzin dus ook dat een muzikant die zijn cd's in eigen beheer wil uitgeven tegen grote belemmeringen aanloopt en handen vol geld kwijt zal zijn aan de meest eenvoudige digitale handelingen. Bekijk bijvoorbeeld de webwinkel op webshop.ffii.org/
Vergis u dus niet in de mate waarop patenten op software ook uw dagelijkse dagelijkse zaken kunnen bedreigen. En in de eerste plaats natuurlijk voor degenen die het internet willen toepassen om een eigen bedrijfje te starten. Een ongelooflijk en angstaanjagend overzicht is te vinden op de website van de Foundation for a Free Information Infrastructure. Ook op de website van de Electronic Freedom Foundation is fundamentele informatie te vinden.
Er is niet veel fantasie voor nodig om je voor te stellen hoe dit alles het einde zou kunnen betekenen van het vrije internet zoals we dat tot nu toe kennen. Het zou er bijvoorbeeld toe kunnen leiden dat voor elk plaatje of muziekje en voor elke film op het internet, naast eventueel copyright, betaald zal moeten worden. En wie weet komt ook het horror-scenario weer boven water van een belasting op elke hyperlink. Geautomatiseerd roofridderschap en de ultieme natte droom van elke parasiet...
Dit alles leidt tot het ultieme schrikbeeld van een 'oligarchie', een maatschappij die volledig wordt gerund door een aantal sleutelbedrijven in combinatie met banken en juristen. Nationale regeringen en zelfs supranationale lichamen als een Europees Parlement worden zo tot niet meer dan 'dressing', een doekje voor het bloeden, terwijl de werkelijke macht achter de schermen wordt uitgeoefend. Dit slopende proces is al enige tijd aan de gang, maar krijgt door deze patentrichtlijn een ongekende impuls.
Onze media liggen er inmiddels niet wakker van, hebben er mogelijk zelfs nog nooit van gehoord, druk als ze zijn met 'belangrijke' zaken als een idols-verkiezing of de zoveelste tv-quiz. Het erge is dat de voorgestelde wetgeving op patenten (en dit is eveneens het geval bij het volstrekt doorgeschoten auteursrecht) een juridisch uitgangspunt vormt met een open eind. Door opvolgende jurisprudentie zullen de toch al zwakke grenzen steeds verder worden opgerekt tot het nachtmerrie-achtige proporties aan zal nemen.
Achtergrondinfo en actueel nieuws over patenten op software:
http://swpat.ffii.org/
http://www.softwarepatenten.be/
http://eff.org/Patent/
In mei 2003 zou voor 'Europa' een besluit genomen zijn omtrent het verlenen van patenten op software, maar gelukkig werd er tot september uitstel verleend om nog eens goed te overdenken wat de consequenties van een dergelijke beslissing kunnen zijn. En die zijn waarschijnlijk niet mis... tot en met de dreiging van een zekere ondergang van een zelfstandige Europese software-industrie. Vooral degenen die aanvoeren dat het wetsontwerp niet veel meer beoogt dan een sanctioneren van een al bestaande praktijk doen er goed aan de geldigheid van juist dat argument te overwegen.
Sinds jaar en dag is het immers eveneens in elk wetboek ter wereld opgenomen dat we onze medemensen niet mogen vermoorden of bestelen. Nochtans gebeurt het op zo'n regelmatige basis dat we er niet eens meer van opzien... Maar gelukkig is er geen politicus of medium als spreekbuis van de burger die ervoor pleit dat we 'dus' de desbetreffende artikelen maar moeten schrappen. Eigendomsrechten behoren zeker tot de meest wezenlijke rechten, maar er bestaat daarnaast ook zoiets als gemeenschappelijk eigendom, beter te noemen een 'publiek domein'...
Wat is bijvoorbeeld software? In eerste instantie niet zoveel meer dan een idee om bepaalde handelingen in een bepaalde volgorde te bundelen. Een manier dus om op een redelijke wijze van A naar B te komen. Geen reden om iemand daar het alleenrecht op te verschaffen lijkt me zo en in feite net zo absurd als een patent verlenen op het wiel of op het leven zelf - hoewel dat laatste al min of meer gebeurt met genetisch aangepaste planten en dieren. De maatschappelijke en economische consequenties zijn diepgaand en bedreigend en zijn op dit moment niet te overzien. Een Doos van Pandora...
Een enkel voorbeeld maakt daar iets van duidelijk: al in 1985 claimde ene Charles Freeny met een patent (US Patent Number 4,528,643, ook wel Freeny-patent geheten) alle rechten op electronische verkoop volgens een methode waarbij goederen in de vorm van informatie aan de ontvangstzijde ('point of sale' geheten) in een tastbaar produkt kunnen worden omgezet. Let wel dit was nog ruim voor de inrichting van het door Tim Berners-Lee expliciet in het publieke domein geplaatste 'World Wide Web' en een redelijke realisatie van dit patent was op dat moment nog niet mogelijk.
De patenten werden in 1994 voor $300.000 overgenomen door 'E-Data', dat op een voortvarende wijze bedrijven als IBM, Adobe, CompuServe, Intuit, Ziff-Davis en anderen in de tang dreigde te nemen. Het lijkt allemaal vooral belachelijk, totdat men de zinsnede 'in een tastbaar produkt kunnen worden omgezet' wat nader bekijkt. Inderdaad, we kunnen tegenwoordig alles wat het internet tot ons brengt op een cd-rom branden en natuurlijk ook met een printer op papier vastleggen. Het geeft het betreffende patent een reikwijdte waarvan zelfs de bedenker in de verste verte niet kon dromen.
In maart 1999 oordeelde de districtsrechtbank voor New York dan ook dat het het Freeny-patent zich onmogelijk kon uitstrekken tot het internet en tot downloads die van daaruit werden verricht. Het moet voor de hierboven genoemde gedaagden een zucht van verlichting hebben opgeleverd, maar dit was helaas van korte duur want al in november 2000 werd in hoger beroep geoordeeld dat de eerdere uitspraak niet geldig was en ook een hernieuwde uitspraak op 13 juli 2001 bevestigde dit. Daarmee was het hek van de dam en E-Data begon een lucratieve 'pay-or-else' campagne naar tienduizenden beoogde 'overtreders'.
Onlangs kondigde E-Data aan om de blik zeer expliciet richting Europa te zullen richten... In het verleden bouwden roofridders zich langs de waterwegen burchten om doorgaande reizigers door middel van bedreiging met geweld van een flink deel van hun goederen te ontdoen. Gaan we nu eenzelfde soort systeem, maar dan met de wet in de hand, sanctioneren en uitvoeren? Een 'terug naar de middeleeuwen', maar met moderne middelen? Het is zelfs nog erger... en in plaats van ons in Europees verband gezamenlijk te wapenen tegen de verstikkende dominantie van enkele grote Amerikaanse bedrijven, kruipen we angstig in een hoekje.
Vorig jaar werden bij het US Patent Office 20.000 patenten ingediend, waarvan een groot deel voor software, met IBM als de absolute kampioen met maar liefst 3334 aanvragen. Voor bedrijven als IBM en Microsoft met een 'oorlogskas' van miljarden dollars is zoiets geen enkel probleem, maar waarschijnlijk nog belangrijker is het feit dat zij op elk moment een blik advocaten kunnen opentrekken om elke mogelijke bedreiging van kleine (maar technisch innovatiever) concurrenten met een gerechtelijke aanpak te bevriezen. Het is buiten kijf dat deze hele gang van zaken tevens de weg kan openen tot grootschalige vormen van corruptie.
Een afschrikwekkend voorbeeld wordt gevormd door het volledig op hol geslagen 'copyright'-systeem dat zich nu al uitstrekt tot een absurde 95 jaar. Om de muziek- en entertainment-industrie te gerieven worden door invloedrijke senatoren als Fritz Hollings en Orrin Hatch volstrekt maffe voorstellen gedaan die in het geval van de laatste zelfs inhoudt dat computersystemen bij overtredingen door middel van verplicht ingebouwde chips op afstand onklaar gemaakt kunnen worden. Op de website http://www.opensecrets.org/ wordt ons overigens een verhelderend inkijkje gegund op de 'sponsorgelden' die beide heren van de amusementsindustrie ontvangen.
Het is in mijn ogen een illusie om te denken dat een zorgvuldige formulering van de voorgestelde wetgeving eventuele uitwassen kan indammen. Het blijft immers een soort 'open eind'-wetgeving waarbij elke opvolgende jurisprudentie de grenzen een beetje verder zal oprekken. Dit alles zal onherroepelijk een sfeer van intimidatie veroorzaken en menselijke creativiteit verstaat zich buitengewoon slecht met voortdurende, maar onduidelijke bedreiging en willekeur. Want men kan nog zoveel vertrouwen hebben in het gerechtelijke systeem, feit blijft dat er juist op IT-gebied wel heel merkwaardige uitspraken zijn gedaan...
Bedreiging en willekeur is overigens iets waar de grote jongens goed mee kunnen leven. Het maakt hen immers niet zoveel uit of zij aan een bedrijf als het hierboven genoemde 'E-data' een paar miljoen aan licenties moeten betalen . Kleine bedrijven echter lopen hier onherroepelijk op stuk en hen wacht in een juridische strijd vrijwel zeker de ondergang. Gelukkig is er ook het voorbeeld van een aantal van dergelijke bedrijven die zich met succes gezamenlijk heeft verzet tegen het parasietbedrijf PanIP, dat expliciet werd opgericht om een aantal dubieuze patenten op het gebied van e-commerce agressief te exploiteren.
Grote bedrijven die zelf veel patenten in handen hebben beschikken echter over aanmerkelijk langere adem en hun macht zal door al die onzinnige patenten alleen maar toenemen. Zo heeft Microsoft ruim een half miljard dollar moeten betalen aan het bedrijfje Eolas voor het toepassingen van Java-applets en hun ActiveX technologie in de eigen webbrowser Internet Explorer. Door hun enorme reserve van miljarden dollars kan een bedrijf als MS zich een dergelijke aderlating echter makkelijk permitteren en hun de facto monopolie maakt het daarnaast ook mogelijk om dit op termijn weer aan z'n klanten terug te verdienen.
Als laatste argument tegen het beoogde voorstel wil ik ook nog aanvoeren dat de voorgestelde wetgeving een bedreiging inhoudt voor de Open Source-beweging. En deze vormde juist een ontsnapping uit de ijzeren greep van de software-giganten, vooral voor landen uit de Derde Wereld. Maar niet voor hen alleen, want datacommunicatie en zelfs de hele communicatie-infrastructuur mag in geen enkel land afhangen van een 'de facto' monopolistisch bedrijf. Het per definitie democratische model van Open Source daarentegen is zo uniek en eenmalig dat alleen al daarom het in gevaar brengen ervan als volstrekt onethisch moet worden gezien.
Waarom ik me hierover zo druk maak? Omdat ik van mening ben dat elk weldenkend mens zich behoort in te zetten voor een betere wereld, waarin voor iedereen een redelijke plaats is ingeruimd. Dat er ook krachten bestaan die uit zijn op chaos en ongeluk is helaas ook een realiteit, maar het is beslist geen gevecht tegen windmolens om dit daadwerkelijk te willen bestrijden. Dit pleidooi is dus mijn manier... als schrijver... als een man van woorden dus... Ten dele voor mijn eigen gemoedsrust, maar nog veel meer omdat ik mijn dochter, en met haar alle kinderen in deze wereld, een redelijke toekomst toewens...
Henk de Boer
Op woensdag 27 augustus 2003 heb ik, samen met duizenden andere webmasters, uit protest tegen het voorgenomen wetsontwerp mijn verschillende websites uit de lucht gehaald. Dit om te laten zien wat er over niet al te lange tijd met de meeste hobbysites zou kunnen gebeuren. Het is immers gewoon niet mogelijk om aan te tonen dat een website niet ergens gepatenteerde code bevat, met als gevolg torenhoge licentiebetalingen...
Achtergrondinfo en actueel nieuws over patenten op software:
http://swpat.ffii.org/
http://www.softwarepatenten.be/
T e r u g