Je kunt natuurlijk afwachten tot de grote labels jouw muzikale inspanningen opmerken en je een contract aanbieden, maar volgens insiders zijn er daarbij drie mogelijkheden. Of je wordt door de muziekmaatschappij gepakt ofwel door de agent die jou zegt te vertegenwoordigen... meestal echter door beiden. Dan zijn er de kleine, onafhankelijke labels of de coöperatieven, zoals IUMA (Internet Underground Music Archive). Maar in elk geval moet je toch iets kunnen laten horen. Een demo dus...
Er zijn een aantal verschillende mogelijkheden om aan zo'n demo te komen, waarbij de eenvoudigste en duurste oplossing is om met een kleine producent in zee te gaan en deze de studiohuur, het mixen en de produktie te laten regelen. Je kunt ook een studio voor een bepaalde tijd huren, inclusief de technicus en zo zelf een kant en klare master produceren. Of je kunt met eigen middelen een tijdelijke studioruimte inrichten en zo alles in de hand houden.
Op deze site is onder studio de nodige informatie te vinden over microfoons, mengpanelen enzovoort. Andere ingredienten zijn echter minstens zo belangrijk en dat zijn je oren en een flinke dosis muzikaal inzicht. Natuurlijk moet je niet verwachten dat je met spullen van een paar honderd euro een even professioneel resultaat kunt bereiken als in een studio van een paar ton, maar onderschat het aan de andere kant ook niet...
Het verspreiden van je demo is typisch een geval van het ene doen en het andere niet laten, ofwel het voeren van een meersporenbeleid. Natuurlijk zorg je dat je een stapeltje bij je hebt tijdens een optreden, maar even belangrijk is het versturen naar goed geselecteerde adressen. Verwacht echter niet dat je daarna lekker achterover kunt leunen, want daara begint het pas. Mensen die belangrijk voor je kunnen zijn krijgen hoogst waarschijnlijk heel wat meer toegestuurd en je zult hun aandacht dus moeten zien te trekken.
En niet alleen trekken, maar ook vasthouden. Van belang is daarvoor in de eerste plaats dat je een gedegen adressenbestand opbouwt en dit ook regelmatig onderhoudt - zo'n bestand wordt op de duur letterlijk goud waard. Het ligt voor de hand om het in elektronische vorm te bewaren, maar persoonlijk ben ik er voor om het tegelijk ook als een ouderwets kaartenbestand te handhaven. Je hebt geen draaiende computer nodig om het te raadplegen, je kunt er eenvoudig een wijziging in aanbrengen en het overleeft een harde schijfcrash.
Een website maken is op zich niet moeilijk... ongeveer zoals mooi geluid uit een piano krijgen evenmin erg moeilijk is. Er goede muziek op maken is natuurlijk wel even wat anders en zo is het helaas ook met zo'n website. Desondanks loont het zeker wanneer je niet opziet tegen een beetje studie en je van tevoren goed overdenkt wat je met een eigen website wilt bereiken. Bovendien moet je het de moeite waard vinden er regelmatig de nodige tijd aan te besteden, want een website moet 'leven'.
Op mijn andere website GraphicsABC geef ik een overzicht van de balangrijkste gereedschappen voor het maken van een website, waarbij een eerste beslissing is of je met een grafische editor of met een tekst-editor wenst te werken. Het eerste leidt voor een beginner inderdaad sneller tot een aanvaardbaar resultaat, maar blijft daar vaak steken, terwijl je met een tekst-editor weliswaar wat meer moet studeren, maar dan ook veel beter weet wat je doet.
Wordt vervolgd...